W tradycyjnym modelu odżywiania jedzenie dzielono na: codzienne i świąteczne. Codziennym, prostym pożywieniem były np. zboża, warzywa, fasole, owoce. Świąteczne zaś zawierała też mięso, tłuszcze, słodycze.
Współczesny model odżywiania składa się głównie z bogatego, wysokokalorycznego jedzenia „świątecznego”. Dzisiaj codziennie jemy mięso, wędliny, nabiał, cukier, słodycze, tłuszcze itp.
W większości kultur pożywienie dzieliło się na podstawowe i uzupełniające.
Pożywieniem podstawowym było to, które jedzono codziennie, na każdy posiłek, wokół którego organizowano cały talerz. Takim produktem we wszystkich kulturach były pełne ziarna zbóż. Pełniły one rolę szczególną – regulującą i równoważącą całą dietę. Uzupełniane byłe lokalnie rosnącymi fasolami, warzywami, owocami, roślinami morskimi, pestkami i orzechami.
Pożywieniem uzupełniającym, jedzonym rzadziej, okazjonalnie, były produkty zwierzęce, ryby, owoce morza, mleko i produkty mleczne.
Zasadnicza zmiana, jaka zaszła w sposobie odżywiania współczesnych społeczeństw, to zanik żywności podstawowej i wzrost spożycia produktów, które dotąd były jedzone okazjonalnie. Nasi pradziadkowie jedli mięso kilka razy do roku, dziadkowie 1-2 razy w miesiącu, my jemy produkty zwierzęce 2-3 razy dziennie. Radykalizm tej zmiany żywieniowej musi powodować określone konsekwencje dla zdrowia współczesnych społeczeństw.
Nasi pradziadkowie jedli mięso kilka razy w roku, dziadkowie 1-2 razy w miesiącu, my jemy produkty zwierzęce 2-3 razy dziennie, czyli:
| Kiedyś | Dzisiaj |
| posiłek organizowany wokół | |
| produktów zbożowych (kasza, chleb, płatki, makaron, pierogi itp.) |
białka (mięso, ryby, jajka, ser, fasola, itp.) |
Napój z kuzu pomaga zrelaksować umysł i ciało.
Jest szczególnie polecany dzieciom; u małych obniża gorączkę. Skutecznie przeciwdziała problemom żołądkowym
i jelitowym oraz hipoglikemii, skurczom pojawiającym się przed i po menstruacji, napięciu spowodowanemu nadmiernym
spożyciem produktów yang, takich jak chipsy, krakersy i inne twarde wyroby pieczone.